Surah 34 Saba — Ayah 14
14
فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ ٱلْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلَىٰ مَوْتِهِۦٓ إِلَّا دَآبَّةُ ٱلْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنسَأَتَهُۥ ۖ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ ٱلْجِنُّ أَن لَّوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ٱلْغَيْبَ مَا لَبِثُوا۟ فِى ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ
کاتێ که بریاری مردنی (سوله‌یمانماندا، په‌رییه‌کان نه‌یانزانی که مردووه)، تا مۆرانه گۆچانه‌که‌ی کلۆر کرد، کاتێ که که‌وت ئه‌وسا په‌رییه‌کان بۆیان ده‌رکه‌وت که ئه‌گه‌ر غه‌یب زان و نهێنیزان بوونانیه ئاوا له کارو فرمانی ناخۆشدا به‌رده‌وام نه‌ده‌بوون، (هه‌ر که زانیان سوله‌یمان وه‌فاتی کردووه ده‌ستیان له کار هه‌ڵده‌گرت).
falammā qaḍaynā ʿalayhi l-mawta mā dallahum ʿalā mawtihi illā dābbatu l-arḍi takulu minsa-atahu falammā kharra tabayyanati l-jinu an law kānū yaʿlamūna l-ghayba mā labithū fī l-ʿadhābi l-muhīni
Word by word
- فَلَمَّا falammā Then when
- قَضَيْنَا qaḍaynā We decreed
- عَلَيْهِ ʿalayhi for him
- ٱلْمَوْتَ l-mawta the death
- مَا mā not
- دَلَّهُمْ dallahum indicated to them
- عَلَىٰ ʿalā [on]
- مَوْتِهِۦٓ mawtihi his death
- إِلَّا illā except
- دَآبَّةُ dābbatu a creature
- ٱلْأَرْضِ l-arḍi (of) the earth
- تَأْكُلُ takulu eating
- مِنسَأَتَهُۥ ۖ minsa-atahu his staff
- فَلَمَّا falammā But when
- خَرَّ kharra he fell down
- تَبَيَّنَتِ tabayyanati became clear
- ٱلْجِنُّ l-jinu (to) the jinn
- أَن an that
- لَّوْ law if
- كَانُوا۟ kānū they had
- يَعْلَمُونَ yaʿlamūna known
- ٱلْغَيْبَ l-ghayba the unseen
- مَا mā not
- لَبِثُوا۟ labithū they (would have) remained
- فِى fī in
- ٱلْعَذَابِ l-ʿadhābi the punishment
- ٱلْمُهِينِ l-muhīni humiliating
Tafsir · Rebar Kurdish Tafsir
{جن و شەیتان غەیب نازانن}
[ فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ الْمَوْتَ ] كاتێك كه بڕیاری مردنمان به‌سه‌ر سوله‌یمان پێغه‌مبه‌ردا - صلی الله علیه وسلم - دا كه خۆی دابوو به‌سه‌ر گۆچانه‌كه‌یدا [ مَا دَلَّهُمْ عَلَى مَوْتِهِ إِلَّا دَابَّةُ الْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَأَتَهُ ] جنیه‌كان هه‌موویان ئیشیان ئه‌كرد كه‌سیان نه‌یانزانی كه سوله‌یمان پێغه‌مبه‌ر - صلی الله علیه وسلم - مردووه ته‌نها (مۆرانه) نه‌بێ كاتێك كه گۆچانه‌كه‌ی خوارد ئه‌و كاته سوله‌یمان پێغه‌مبه‌ر - صلی الله علیه وسلم - كه‌وته سه‌رزه‌وی [ فَلَمَّا خَرَّ ] كاتێك كه گۆچانه‌كه‌ی نه‌ما سوله‌یمان پێغه‌مبه‌ر - صلی الله علیه وسلم - كه‌وته سه‌ر زه‌وی [ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ أَنْ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ الْغَيْبَ مَا لَبِثُوا فِي الْعَذَابِ الْمُهِينِ (١٤) ] ئه‌و كاته جن بۆیان ده‌ركه‌وت كه ئه‌گه‌ر ئێمه غه‌یبمان بزانیایه ئه‌مانزانی چه‌ندێكه مردووه‌و له‌و ئیشه قورسانه‌دا نه‌ئه‌ماینه‌وه كه سوله‌یمان پێغه‌مبه‌ر - صلی الله علیه وسلم - پێی ده‌كردین، دوای ئه‌وه‌ی كه مرد ئیتر ڕۆیشتن وازیان له ئیش كردن هێنا (ابن عباس و مجاهدو قتاده‌و حسن) ئه‌ڵێن: نزیكه‌ی ساڵێك بووه مردووه ئینجا جنییه‌كان زانیویانه.