ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ

بخوان به نام پروردگارت كه بيافريد.

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِنْ عَلَقٍ

آدمى را از لخته‌خونى بيافريد.

ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ

بخوان، و پروردگار تو ارجمندترين است.

ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ

خدايى كه به وسيله قلم آموزش داد،

عَلَّمَ ٱلْإِنسَٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ

به آدمى آنچه را كه نمى‌دانست بياموخت.

كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لَيَطْغَىٰٓ

حقا كه آدمى نافرمانى مى‌كند،

أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ

هرگاه كه خويشتن را بى‌نياز بيند.

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ

هر آينه بازگشت به سوى پروردگار توست.

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ

آيا ديدى آن كس را كه منع مى‌كند

عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ

بنده‌اى را كه نماز مى‌خواند؟

أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ

چه مى‌بينى اگر آن مرد بر طريق هدايت باشد؟

أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ

يا به پرهيزگارى فرمان دهد؟

أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ

چه مى‌بينى اگر تكذيب كند و رويگردان شود؟

أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ

آيا ندانسته است كه خدا مى‌بيند؟

كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ

حقا، كه اگر بازنايستد موى پيش سرش را مى‌گيريم و مى‌كشيم.

نَاصِيَةٍۢ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍۢ

موى پيش سر دروغگوى خطاكار را.

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ

پس همدمان خود را بخواند.

سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ

ما نيز كارگزاران دوزخ را فرا مى‌خوانيم.

كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩

نه، هرگز، از او پيروى مكن و سجده كن و به خدا نزديك شو.