إِذَا زُلْزِلَتِ ٱلْأَرْضُ زِلْزَالَهَا

آنگاه كه زمين لرزانده شود به سخت‌ترين لرزه‌هايش،

وَأَخْرَجَتِ ٱلْأَرْضُ أَثْقَالَهَا

و زمين بارهاى سنگينش را بيرون ريزد،

وَقَالَ ٱلْإِنسَٰنُ مَا لَهَا

و آدمى بگويد كه زمين را چه رسيده است؟

يَوْمَئِذٍۢ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا

در اين روز زمين خبرهاى خويش را حكايت مى‌كند:

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا

از آنچه پروردگارت به او وحى كرده است.

يَوْمَئِذٍۢ يَصْدُرُ ٱلنَّاسُ أَشْتَاتًۭا لِّيُرَوْا۟ أَعْمَٰلَهُمْ

در آن روز مردم پراكنده از قبرها بيرون مى‌آيند تا اعمالشان را به آنها بنمايانند.

فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًۭا يَرَهُۥ

پس هر كس به وزن ذره‌اى نيكى كرده باشد آن را مى‌بيند.

وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍۢ شَرًّۭا يَرَهُۥ

و هر كس به وزن ذره‌اى بدى كرده باشد آن را مى‌بيند.