Langkau ke kandungan
Baca Al-Quran Al-Karim dalam 49 bahasa dengan terjemahan dan bacaan  Mula membaca →
Islam Word Quran & Seerah

Surah 24 An-Noor — Ayat 62

سُورَةُ النُّورِ · Madaniyyah · Abdullah Muhammad Basmeih

62

إِنَّمَا ٱلْمُؤْمِنُونَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَإِذَا كَانُوا۟ مَعَهُۥ عَلَىٰٓ أَمْرٍۢ جَامِعٍۢ لَّمْ يَذْهَبُوا۟ حَتَّىٰ يَسْتَـْٔذِنُوهُ ۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَسْتَـْٔذِنُونَكَ أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ ۚ فَإِذَا ٱسْتَـْٔذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَن لِّمَن شِئْتَ مِنْهُمْ وَٱسْتَغْفِرْ لَهُمُ ٱللَّهَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ

Sesungguhnya orang-orang yang sebenar-benarnya beriman ialah mereka yang beriman kepada Allah dan RasulNya, dan apabila mereka turut bersama-sama dengan Rasulullah dalam sesuatu perkara yang memerlukan perhimpunan ramai, tidaklah mereka meninggalkan majlis perhimpunan itu sebelum mereka meminta izin kepadanya. Sesungguhnya orang-orang yang meminta izin kepadamu (wahai Muhammad) itulah orang-orang yang beriman kepada Allah dan RasulNya. Maka apabila meminta izin kepadamu untuk pergi menjalankan sesuatu urusan mereka, maka izinkanlah bagi sesiapa yang engkau kehendaki di antara mereka, dan mintalah ampun kepada Allah untuk mereka; sesungguhnya Allah Maha Pengampun, lagi Maha Mengasihani.

innamā l-mu'minūna alladhīna āmanū bil-lahi warasūlihi wa-idhā kānū maʿahu ʿalā amrin jāmiʿin lam yadhhabū ḥattā yastadhinūhu inna alladhīna yastadhinūnaka ulāika alladhīna yu'minūna bil-lahi warasūlihi fa-idhā is'tadhanūka libaʿḍi shanihim fadhan liman shi'ta min'hum wa-is'taghfir lahumu l-laha inna l-laha ghafūrun raḥīmun

Perkataan demi perkataan

  • إِنَّمَا innamā Only
  • ٱلْمُؤْمِنُونَ l-mu'minūna the believers
  • ٱلَّذِينَ alladhīna (are) those who
  • ءَامَنُوا۟ āmanū believe
  • بِٱللَّهِ bil-lahi in Allah
  • وَرَسُولِهِۦ warasūlihi and His Messenger
  • وَإِذَا wa-idhā and when
  • كَانُوا۟ kānū they are
  • مَعَهُۥ maʿahu with him
  • عَلَىٰٓ ʿalā for
  • أَمْرٍۢ amrin a matter
  • جَامِعٍۢ jāmiʿin (of) collective action
  • لَّمْ lam not
  • يَذْهَبُوا۟ yadhhabū they go
  • حَتَّىٰ ḥattā until
  • يَسْتَـْٔذِنُوهُ ۚ yastadhinūhu they (have) asked his permission
  • إِنَّ inna Indeed
  • ٱلَّذِينَ alladhīna those who
  • يَسْتَـْٔذِنُونَكَ yastadhinūnaka ask your permission
  • أُو۟لَـٰٓئِكَ ulāika those
  • ٱلَّذِينَ alladhīna [those who]
  • يُؤْمِنُونَ yu'minūna believe
  • بِٱللَّهِ bil-lahi in Allah
  • وَرَسُولِهِۦ ۚ warasūlihi and His Messenger
  • فَإِذَا fa-idhā So when
  • ٱسْتَـْٔذَنُوكَ is'tadhanūka they ask your permission
  • لِبَعْضِ libaʿḍi for some
  • شَأْنِهِمْ shanihim affair of theirs
  • فَأْذَن fadhan then give permission
  • لِّمَن liman to whom
  • شِئْتَ shi'ta you will
  • مِنْهُمْ min'hum among them
  • وَٱسْتَغْفِرْ wa-is'taghfir and ask forgiveness
  • لَهُمُ lahumu for them
  • ٱللَّهَ ۚ l-laha (of) Allah
  • إِنَّ inna Indeed
  • ٱللَّهَ l-laha Allah
  • غَفُورٌۭ ghafūrun (is) Oft-Forgiving
  • رَّحِيمٌۭ raḥīmun Most Merciful
Tafsir · Ibn Kathir (Abridged)

Asking Permission to leave when They are doing something together

This is another matter of etiquette to which Allah has guided His believing servants. Just as He commanded them to seek permission when entering, He also commanded them to seek permission when leaving, especially when they are doing something together with the Messenger ﷺ, such as the Friday, `Id, or congregational prayers, or a meeting for the purpose of consultation and so on. Allah commanded them not to leave him in these situations until they had asked his permission. If they did this, then they were of the true believers. Then Allah commanded His Messenger to give permission when someone asked for it, if he wanted to. He said:

فَأْذَن لِّمَن شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللَّهَ

(give permission to whom you will of them, and ask Allah for their forgiveness.)Abu Dawud reported that Abu Hurayrah said, "The Messenger of Allah ﷺ said:

«إِذَا انْتَهَى أَحَدُكُمْ إِلَى الْمَجْلِسِ فَلْيُسَلِّمْ، فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَقُومَ فَلْيُسَلِّمْ، فَلَيْسَتِ الْأُولَى بِأَحَقَّ مِنَ الْآخِرَةِ»

(When any of you joins a gathering, let him say Salam, and when he wants to leave, let him say Salam. The former is not more important than the latter.) This was also recorded by At-Tirmidhi and An-Nasa'i; At-Tirmidhi said: "It is a Hasan Hadith."