Surah 11 Hud — Ayah 102
102
وَكَذَٰلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَآ أَخَذَ ٱلْقُرَىٰ وَهِىَ ظَٰلِمَةٌ ۚ إِنَّ أَخْذَهُۥٓ أَلِيمٌۭ شَدِيدٌ
ئا به‌و شوێوه‌یه‌ش تۆڵه‌سه‌ندنی په‌روه‌ردگاری تۆ، کاتێك تۆڵه ده‌سێنێت له خه‌ڵکی شارو دێهاته‌کان له‌حاڵێکدا که یاخی و سته‌م پیشه بوون، به‌ڕاستی تۆڵه‌سه‌ندنه‌که‌ی زۆر به‌ئێش و به‌هێزو توونده.
wakadhālika akhdhu rabbika idhā akhadha l-qurā wahiya ẓālimatun inna akhdhahu alīmun shadīdun
Word by word
- وَكَذَٰلِكَ wakadhālika And thus
- أَخْذُ akhdhu (is) the seizure (of) your Lord
- رَبِّكَ rabbika (is) the seizure (of) your Lord
- إِذَآ idhā when
- أَخَذَ akhadha He seizes
- ٱلْقُرَىٰ l-qurā the cities
- وَهِىَ wahiya while they
- ظَـٰلِمَةٌ ۚ ẓālimatun (are) doing wrong
- إِنَّ inna Indeed
- أَخْذَهُۥٓ akhdhahu His seizure
- أَلِيمٌۭ alīmun (is) painful
- شَدِيدٌ shadīdun (and) severe
Tafsir · Rebar Kurdish Tafsir
[ وَكَذَلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَى وَهِيَ ظَالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ (١٠٢) ] پێغه‌مبه‌رى خوا - صلی الله علیه وسلم - فه‌رمووى: خواى گه‌وره مۆڵه‌ت به سته‌مكار ده‌دات به‌ڵام كه بیباته‌وه‌و سزاى بدات رزگارى نابێت پاشان ئه‌م ئایه‌ته‌ى خوێنده‌وه: وه بردنه‌وه‌ی خوای گه‌وره به‌م شێوازه‌یه كاتێك كه دێ¬یه‌ك بباته‌وه یان سزایان بدات كه سته‌مكارو هاوبه‌شبڕیارده‌ر بن، به‌راستى بردنه‌وه‌ی خوای گه‌وره زۆر به‌ئێش و ئازارو سه‌خته.