وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا

Tako mi Sunca i svjetla njegova!

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا

i Mjeseca kada ga prati,

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا

i dana kada ga vidljivim učini,

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا

i noći kada ga zakloni,

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا

i neba i Onoga Koji ga sazda,

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا

i Zemlje i Onoga Koji je rasprostrije,

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا

i duše i Onoga Koji je ispravnom stvori,

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا

pa je nadahnu da zna šta je razvrat a šta bogobojaznost;

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا

uspio je onaj ko je očisti,

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا

a izgubio je onaj ko je zapostavi!

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ

Narod Semud je zbog obijesti svoje poricao:

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا

Kad se jedan nesretnik između njih podigao,

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا

Allahov poslanik im je doviknuo: "Pazite na Allahovu devu i njen red pojenja!",

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا

ali su ga u laž utjerali, pa su je zaklali- i Gospodar njihov ih je, zbog grijeha njihovih uništio i kaznom sve obuhvatio

وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا

ne bojeći se kakve će posljedice toga biti.