Surah 21 Al-Anbiyaa — Ayah 87
وَذَا ٱلنُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَٰضِبًۭا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَىٰ فِى ٱلظُّلُمَٰتِ أَن لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبْحَٰنَكَ إِنِّى كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ
یادی (ذو النون)یش بکه‌ره‌وه (که یونس پێغه‌مبه‌ره) کاتێک به توڕه‌یی‌یه‌وه ڕۆیشت، گومانی وابوو که هه‌رگیز دنیای لێ ته‌نگ ناکه‌ینه‌وه (به‌ڵام به پێچه‌وانه‌ی گومانه‌که‌یه‌وه خوا خستیه ناو سکی نه‌هه‌نگه‌وه)، جا له ناو تاریکایه‌کاندا، (تاریکای شه‌وو ده‌ریا و ناوسکی نه‌هه‌نگه‌که‌دا) هاوارو نزای لێ به‌رز بۆوه‌و وتی: په‌روه‌ردگارا هیچ خوایه‌ک نیه جگه له تۆ، پاکی و بێگه‌ردی هه‌ر بۆ تۆیه، به‌ڕاستی من له سته‌مکاران بووم (کاتێک به بێ فه‌رمانی تۆ قه‌ومه‌که‌م به‌جێهێشت).
wadhā l-nūni idh dhahaba mughāḍiban faẓanna an lan naqdira ʿalayhi fanādā fī l-ẓulumāti an lā ilāha illā anta sub'ḥānaka innī kuntu mina l-ẓālimīna
Word by word
- وَذَا wadhā And Dhun-Nun
- ٱلنُّونِ l-nūni And Dhun-Nun
- إِذ idh when
- ذَّهَبَ dhahaba he went
- مُغَـٰضِبًۭا mughāḍiban (while) angry
- فَظَنَّ faẓanna and thought
- أَن an that
- لَّن lan never
- نَّقْدِرَ naqdira We would decree
- عَلَيْهِ ʿalayhi upon him
- فَنَادَىٰ fanādā Then he called
- فِى fī in
- ٱلظُّلُمَـٰتِ l-ẓulumāti the darkness(es)
- أَن an that
- لَّآ lā (There is) no
- إِلَـٰهَ ilāha god
- إِلَّآ illā except
- أَنتَ anta You
- سُبْحَـٰنَكَ sub'ḥānaka Glory be to You
- إِنِّى innī Indeed, [I]
- كُنتُ kuntu I am
- مِنَ mina of
- ٱلظَّـٰلِمِينَ l-ẓālimīna the wrongdoers